<

Polikistik Over Sendromu, 100 bayandan 15’inde görülüyor

  • Oyla
    Loading...

Doğurganlık çağındaki bayanlarda çok yaygın olarak rastlanan Polikistik Over Sendromu (PKOS) hakkında haber veren Endokrinoloji ve Metabolizma Eksperi Dr. Ümit Çınkır, sendromun 100 bayandan yaklaşık 10–15’inde görüldüğü söyledi.

Uzm. Dr. Çınkır, PKOS hakkında bilgilendirmelerde bulundu.

Genetik faktörler ön planda

Polikistik Over Sendromu’nun nedenleri kesin olarak bilinmemekle birlikte, hastalık genetik ve çevresel faktörlerin etkileşimiyle ortaya çıkabilmektedir. Ortaya çıkmasında tesirli olan ögeler, çoklukla overlerin fonksiyonlarını düzenleyen hormonların dinamiğindeki değişiklikler, steroidogenez eksiklikleri, insülin salınım ve tesir bozuklukları ile birlikte genetik faktörler ön plana çıkmaktadır.

PKOS hastalarında çoklukla insülin direnci zayıflığı ve obezite sık görülen bir bulgular olarak öne çıkmaktadır. PKOS’da insülin direnci ve kandaki insülinin sıradandan yüksek olduğu overde androjen sentezini ve başkaca seks hormonu bağlayıcı globülin seviyesinde azalmayla hür testesteron seviyesini artırmaktadır. Hastalarda androjen fazlalığı biyokimyasal ya da klinik olabilir.

Biyokimyasal hiperandrojenizm başta testesteron olmak üzere serum androjenlerindeki artışa bağlı olarak hastalarımızda çoklukla tüylenmede artış görülmektedir. Akne, ciltte yağlanma ve erkek tipi saç dökülmesi de hiperandrojenizme bağlı olarak önümüze çıkabilmektedir. PKOS olan hastalarımızın menstrual hikayelerinde adet aralıklarının 21 günden kısa ya da 35 günden uzun olması hayli öne çıkan bir durumdur. Ama PKOS olan bireylerin yüzde 20’lere ulaşan orantıda adetlerinin sistemli olabileceği de bildirilmiştir. Bu hastalarda uzun devirde glukoz intoleransı, tip 2 diyabet, dislipidemi, obezite, hipertansiyon, kardiyovasküler illetler ve depresyon da oluşabilmektedir. Bu mealde, tedavi maksatları androjen fazlalığının denetim edilmesi, adet düzensizliğinin düzeltilmesi ve doğurganlığın sağlanması biçiminde sıralanabilir.

Hiperandrojenizm tedavisinde farmakolojik yaklaşımlar androjenlerin basınçlanması ve maksat organ tesirlerinin azaltılması formundadır. Tedaviye cevap en erken altı ay ahir ortaya çıkmaktadır. Bu mühlet dahilinde hastalarda motivasyon kaybı oluşmaması ise bölgesinde bir karar olacaktır. Başarılı tedavi için farmakolojik ajanlar, mekanik/kozmetik metotlar ile birlikte kullanılmalıdır. Hastalarda insülin direnci mevcut ise ömür üslubu değişikliklerine ilaveten medikal tedavi seçeneği de hasta bazında değerlendirilmelidir. Ayrıyeten bu rahatsızlık hastalarda uzun devirde vesair sıhhat meselelerine neden olabildiği için bu marazın yakından takip ve tedavisi planlanmalıdır.